Eerder in...
Dit is onze beste kans om Rahm te verrassen.
- Ik wil hem daar niet. - Dat beslis jij niet. Ik ga.
- Wees voorzichtig. - Altijd.
Nee.
Je hebt gegokt. Als het gewerkt had, was je een held.
Maar het mislukte. Ze vertrouwden mij en nu zijn ze dood door mij.
- Rahm Tak kampeert voor het stasisnet. - Ik heb een idee. Een zelfmoordmissie.
Ik bied je een kans op eerherstel.
Postuum.
Dat is het addertje.
- Wat doe je hier nog? - Mijn lichaam is voor jou.
De stad Defiance is aangevallen door iets monsterlijks.
Haat.
Uit haat blies het Votanis Collectief die tunnel op.
Ze vermoordden 27 dappere helden.
Hun gezichten sieren deze muur ter nagedachtenis.
Het zegt iets over ons dat die haat ons verraste.
Voor onze naïviteit hebben we een hoge prijs betaald.
In bloed. Het bloed van mannen en vrouwen.
Van zonen...
en dochters.
We zullen altijd bij hen in het krijt staan.
Rahm Tak en zijn militie zijn dood dankzij het offer van Datak Tarr...
en de 27 dappere soldaten die stierven toen ze de strijd met Rahm aangingen.
Ik beloof jullie dat hun licht niet voor niks is gedoofd.
- De ordehandhaver wil nog iets zeggen. - Nee.
Ik luister niet naar de man die m'n zoon gedood heeft.
Slachter.
In oorlogen lopen er dingen mis.
Ik heb een fout gemaakt.
Er zijn doden gevallen.
Het spijt me.
Ik wou dat ik het kon terugdraaien.
Maar dat kan ik niet.
- Ik... Ik heb verder niks te zeggen. - Het is oké.
- Mijn deelneming. - Dat hoeft niet.
Mijn moeder. Jij weet waar ze is, hè?
Nee, maar waar ze ook is, geloof maar dat ze rouwt.
Ze is een lafaard en een moordenares.
Je snapt niet in welke positie ze zat.
Nee, ik snap het niet.
Als je 'r toch toevallig ziet, zeg 'r dan maar dat ik het haar niet vergeef.
Als ze in de buurt van mij of m'n zoon komt, vermoord ik haar.
Door de lagere liro geeft U ons grond om op te lopen.
Ik heb eten van de markt meegebracht.
Ik vrees dat ik niet zo'n trek heb.
Heb je Alak kunnen spreken?
Hij had geen goed woord voor jou over.
Dat was te verwachten.
- Ging het goed met hem? - Hij was op de begrafenis van je man.
Was er een begrafenis?
- Had Alak die georganiseerd? - Nee, de burgemeester.
Ik heb het bijgewoond omdat ik wel dacht dat je details zou willen horen.
Waarom zou Amanda Rosewater mijn echtgenoot eren?
Hij werd als een verrader opgehangen.
Toch werd hij geëerd samen met hen die stierven in de strijd tegen Rahm Tak.
Datak liep met die bom het kamp van het V.C. binnen.
Hij offerde zich op om de stad te redden.
Ik had niet gedacht dat mijn man ten dienste van anderen zou sterven.
Misschien deed hij het voor jou.
- Hoezo? - Datak dwong gratie voor jou af.
Je kunt weer naar huis terugkeren.
Gaat het?
Dat was Indur die wegliep. Zero's vader.
Is dat wat er overgebleven is van Zero's geweer?
Wat ga je doen?
Het komt zijn vader toe.
- Ik zal het hem brengen. - Nee, dat doe ik zelf wel.
Dat is toch geen goed idee.
- Dat denk ik ook niet. - Waarom ga je dan?
Als dit van jou was...
als jij tot as was verbrand en niet Indur z'n zoon....
Dit moet gebeuren.
Ik vond dat je dit moest krijgen.
Mijn zoon maakte elke dinsdag stoofpot.
Weet je wat voor dag het is?
Ik wil geen gebroken geweer. Ik wil m'n zoon.
Ik wil dat hij tegenover me aan tafel zit...
en klaagt dat de stoofpot nooit pikant genoeg is. Kun je dat regelen?
Nee, dat kan ik niet.
Hoe gaat dit nu aflopen?
- Deze kant op. Waar is Nolan? - Bezig.
- Alles oké met 'm? - Het komt wel goed. Wat is er?
Het lichaam is vanmorgen gevonden.
Het slachtoffer is Indogene.
De stasisnetten liggen plat. Misschien was het een sabelwolf.
Een sabelwolf blijft bij z'n roedel.
Dit was iets anders.
Doc?
Doc. We hebben hier een lijk.
Doc?
- Vreemd, meestal is ze nu al open. - Hou je m'n kantooruren bij?
Je kent me blijkbaar beter dan ik mezelf ken.
Wie is die stijve?
Heeft m'n zoon je ooit over Lucy verteld?
Lucy?
Dat genoegen heb ik nooit gehad.
Ik heb het voor hem gemaakt.
Hij gaf het een naam, naar een meisje uit de buurt.
Hij was op haar gesteld, maar zij was grillig en brak z'n hart.
Zero zei dat dit wapen het op één na
mooiste was wat hij ooit gezien had.
Dus noemde hij het naar het mooiste.
Indur, we verliezen allemaal mensen om wie we geven.
Maar het is belangrijk dat je jezelf niet verliest.
Niet aan je woede, niet aan de pijn die je voelt, nergens aan.
Ik heb niks meer te verliezen.
En dat komt door jou.
Je hebt gelijk.
Ik ben maar een soldaat, geen generaal.
Ik liet ze in dat hol afdalen en ik stuurde ze de dood in.
Ook je zoon.
Dat zal ik de rest van m'n leven met me meedragen.
- Ik zal me jouw zoon altijd herinneren. - Zeg je dat tegen alle nabestaanden?
Nee, jij bent de enige die ik opzoek.
Waarom dan wel?
Waarom is mijn zoon zo bijzonder voor jou?
Ik weet het niet.
Wel... moet ik me nu vereerd voelen?
Wat jouw zoon betreft, zonder twijfel.
Wat mij betreft...
Welke gevoelens je tegenover mij ook koestert, je hebt er zeker recht op.
- Sorry. - Ik wil toch niet meer praten.
Antwoord maar, het kan belangrijk zijn.
Ik kom eraan, meid.
Ga maar.
Bedankt voor de moeite.
- Handen af van mijn lijk. - Laat me toch bijleren.
Dat was een grapje. Snap je niet dat dat sarcasme was?
Laten we daar een teken voor bedenken.
Heb je hem gekend?
- Of haar? - Ik snap het, het is een Indogene.
Natuurlijk kennen wij elkaar allemaal. Een beetje racistisch, niet?
Weigerde je als veearts zwarte katten te behandelen?
Ben je klaar?
Voorlopig.
Je lijkt wel uit het lood geslagen door dit lijk.
Terwijl jij je niet snel uit het lood laat slaan.
Ben je ook dierenpsychiater?
Nee, maar ik wil wel een praktijk beginnen.
Er is iets met de huid. Het bevalt me niet.
Doc, dat ben jij.
Hoe kun jij het slachtoffer zijn?
Geen flauw idee.
Klaar voor de jacht? Er heeft een dier aangevallen.
Weet je welk dier?
Nog niet.
- En het slachtoffer? - Doc en Samir werken eraan.
Je weet wat ik over jouw volk weet...
en wat je aan niemand anders op deze planeet hebt verteld.
Vrees je niet dat ik je zal verraden?
Jij handelt altijd uit eigenbelang. Mij verraden dient jouw belang niet.
Dat is waar.
Je maakt je vast meer zorgen over je dochter.
Waarom dan wel?
- Ik geloof dat zij je zal verraden. - Ik heb Kindzi onder controle.
- Weet je waar ze dezer dagen uithangt? - Ik vertrouw haar.
Wat zal zij doen als je je volk wekt? Wat zal ze hun zeggen?
Mijn familie zal me naar de vrede volgen.
Maar je dochter biedt hun een ander pad.
- Je familie zal moeten kiezen. - Kindzi zal gehoorzamen.
Natuurlijk.
Jij kent haar het best.
- Een veelbelovende thuiskomst. - Favi?
U leeft. Ik maakte me grote zorgen.
- Ik verwijder die rotzooi. - Dank je, Andina.
Het doet deugd weer thuis te zijn.
Ordehandhaver.
- Ik heb het druk, T'Evgin. - Dit gaat om een dringende zaak.
- Heb je m'n dochter gezien? - Is ze vermist?
Ze is erg onafhankelijk. Dat vind ik ergerlijk.
Dat ken ik.
Ga jij eens kijken of je boven sporen ziet.
- Doe ik. - Sporen?
Voor welk dier heb je zulk zwaar geschut nodig?
Wist ik dat maar.
Gaat het wel?
Het is een gruwelijk tafereel.
Ja, dat klopt.
Als je enige informatie hebt over welk wezen dit kan hebben gedaan...
dan zou ik die graag nu horen.
Hier is nog meer bloed. Het trok al etend oostwaarts.
Ik kom zo.
Weet je, Defiance heeft al heel wat...
- De vrouw van Tarr is terug. - Ja. Waar gaat dat toch heen?
Die terroriste woont lekker knus terwijl wij rattenvlees eten.
- Dat is die vervloekte nieuwe wereld. - Wat je zegt.
Wat was dat?
Hoor je dat?
Kom op.
- Godverdomme. - Dit is jouw schuld niet.
Dat is een wasbeer.
Ja, dat zie ik.
Ga even een paar uurtjes rusten. Ik roep je op als ik iets vind.
- Zeg je dat ik het niet aankan? - Vraag dat aan hem.
Fijne jacht.
Heb je Alak nog gezien?
Ik breng hem tweemaal per week eten en schone kleren.
Ik doe wat ik kan om hem gelukkig te maken.
Hoe gaat het met z'n verwondingen?
Hij geneest goed.
Al wou ik dat hij thuis was. Het huis van de McCawleys is eng.
- Ben je bang voor spoken? - Nee, voor de dood.
Dat is een redelijke angst, vindt u niet?
Vast wel.
Arme Alak.
Zo lief, maar zo triest.
Het is wel mooi hoe hij van Christie hield.
Maar de doden zijn dood.
We moeten verder met ons leven.
Het leven weer opnemen is zelden makkelijk.
Misschien kom ik de volgende keer mee als je Alak gaat bezoeken.
Zoals u wilt, Favi Stahma.
Wat is er, Andina?
Vertel op.
Alak heeft z'n geweer van de militie nog.
Hij heeft nog twee kogels, voor u bestemd.
Eén vanwege Rafe, één vanwege Christie.
Het staat bij de voordeur. Ik zou maar niet aankloppen.
Bedankt dat je me dat vertelt.
- Hij heeft veel meegemaakt. - Ja.
Wij allemaal.
U hebt mij nog altijd, Favi.
Dat is waar, Andina.
Dat is waar.
Wie zou jou nu klonen?
Ik gok op de meest geliefde klojo's van het sterrenstelsel, de Omecs.
Waarom?
Behalve het feit dat ik het perfecte geschenk ben?
De mogelijkheden zijn eindeloos. En deprimerend.
Weet je wat gek zou zijn? Als het lijk echt was en jij de kloon was.
Of als jullie allebei klonen waren. Of...
- Ik zeg maar niks meer. - Goed idee.
- Waarom zit er glitter in de longen? - Dat zijn sporen.
Bagra-sporen.
Die groeien alleen in Old St Louis.
- De Omecs verbergen iets. - Waar ga je heen?
- Ik ga die klojo's tegenhouden. - In je eentje?
- We hebben Nolan en Amanda nodig. - Juist, ja.
De laatste keer dat ik hun hulp vroeg,
scheurden ze een stuk huid van me af.
Ze blijven twijfelen terwijl de paarshuiden hun sporen wissen.
- Ik ga bewijzen zoeken. - Ik kom mee.
Ik kan m'n mannetje wel staan.
Als ik tegen morgen niet terug ben, wil ik dat jij alarm slaat.
We oefenen dag en nacht tot we het geblinddoekt kunnen.
Goed zo, kom op. Omhoog met die benen.
Ik stoom ze klaar voor de strijd.
Het is onze plicht.
Er is hier echt talent aanwezig.
Kom op, we moeten sterk worden.
We zullen het beest verslaan.
Deze confederatie is sterk. We zullen met trots standhouden.
We zullen Rahm Tak bevechten en hem verslaan. Is dat afgesproken?
- Defiance. - Defiance.
- Hoe ben jij binnengekomen? - De deur was open.
- Waar is je dochter? - Interesseert me niet.
Klinkt niet goed. Wat scheelt je?
Te veel doden.
Je lijdt.
- Ik kan je pijn wegnemen. - Die wil ik niet kwijt.
- Je kunt beter gaan. - Ik ben hier graag.
Wil je je niet eens goed voelen? Al is het maar even?
Nee, jij bent niet het type dat zich maar even goed wil voelen, hè?
Jij doet het graag langzaamaan. Jij wilt van elk moment genieten.
Nee.
Dat gegrom. Het beest. Wat weet je daarover?
Wat verzwijg je voor me?
- Moet je niet opnemen? - Dat is nu niet belangrijk.
Wat is er aan de hand?
Jij weet precies wat er aan de hand is.
- Je bent dronken. - Jij kunt het weten.
Ik heb mezelf wel nog in de hand. Jij niet.
- Opzij, ik moet naar T'Evgin. - Nee. Waarom?
Waarom?
Hij en Kindzi verzwijgen iets over die aanvallen.
Wou je zo naar T'Evgin gaan? Kom op, ga zitten.
Morgen gaan we samen naar de mijnen en zoeken we het uit.
Hoeveel moeten er nog sterven?
Je moet je roes uitslapen.
Oké? Voor mij. Alsjeblieft.
Geweldig. Wat zou er hier nu kunnen misgaan?
Monsters. Duivels.
Wij scheppen leven. Zijn we dan geen goden?
Mij hoor je niet 'hosanna' roepen, paarsje.
Grappig, hoor. Je klonen maken ook grapjes.
Aanvankelijk. Als je vlucht, eindig je zoals zij.
- Anders dood je me. - Ik wil je niet dood.
Dat hoopje lichaamsdelen dat op mij lijkt, geeft me wel een andere indruk.
Het gaat me niet om jou, het gaat me om de jacht.
O, maar het is toch geen sport op mijn klonen te jagen?
Kom op, moet je die meid zien.
- Ze is een minnares, geen vechter. - Ik wou klein beginnen.
Ik kies intussen moeilijkere prooien.
En jij gaat me helpen jagen.
- Wat is dat? - Een controlestam.
Die houdt gedaantewisselaars volgzaam.
- Dat laat ik niet toe. - Jawel, hoor.
Ik meen het. Je zult me moeten doden.
Nee. Je levensdrang is veel te sterk.
- Ontbloot je nek. - Nee.
Anders breek ik hem.
Heel goed.
Haal nu het houweel van je riem.
- Waar ga je me toe dwingen? - Zwijgen.
Leg je lege hand op de rand.
Til nu het houweel op.
Boven je hand.
Hoger.
- Hoger. - Nee.
Wat is hier aan de hand?
Kom, gedaantewisselaar.
Ga maar.
Leg dit uit.
Ik gebruikte je drone om Nolan en Irisa te genezen.
Wel, je lieve dochter kopieerde toen m'n broncode en maakte klonen van me.
- Stoute meid. - Stop met praten.
Zie je hoe gehoorzaam ze aan me is?
Je mag trots op me zijn, vader.
Ga terug naar de stad, zwijg hierover en bescherm mijn belangen.
- Wat bezielde je? - Nu heb ik tenminste je aandacht.
- Ik verbied je te eten. - Daarvoor zijn de Indogene geschapen.
En de Votans die je in Defiance hebt afgeslacht?
- Lagere rassen. - Maar bewuste wezens.
Je weet hoe verslavend en verwarrend de jacht soms is.
Je zei me niet hoe groot de honger kan worden als je eenmaal gegeten hebt.
- Omdat ik jou meer toewens. - Meer dan wat onze ware aard is?
En wat ons lot is? Je hebt je volk de rug toegekeerd.
Ik zal ze een nieuw tijdperk binnenloodsen, zonder oogst.
Een tijdperk dat niet uitdraait op onze uitsterving.
Wat zullen de anderen denken als ze ontwaken?
Dat ik pragmatisch ben.
En dan dwing je ze in 't vuil te leven tussen de beesten die ze vroeger aten?
Je ontzegt ons onze ware aard niet.
Jawel.
Dat doe ik wel.
En ik ben het zat je lessen te geven.
Vaarwel, Kindzi.
Goedendag.
Ik ben in de rouw en moet de rouwtekens aanbrengen.
- Ik wil graag uw donkerste inkt. - We zijn gesloten.
Duidelijk niet.
- Jij hebt de boog opgeblazen. - Dat is waar.
Hier.
Doe alsof je aan mij verkoopt.
Dank je.
Voor de gratie.
Je moet mij niet bedanken, maar je man.
Ach, dat gaat niet. Hij is dood.
Je moet weten dat ik het incident in je kantoor betreur.
Nog niet, hoor.
Even over gisteravond.
Goed dan.
Vertel op, T'Evgin. Wat weet je over dit beest?
Er zullen geen doden meer vallen.
Waarom zei je er niks over toen je de plaats delict bezocht?
Of toen je dochter het beest opjoeg.
- Er vallen geen doden meer. - Zweer je dat?
- Ik zweer het. - Op het leven van je dochter?
Op het leven van mijn dochter.
Dank je, T'Evgin.
Nee. Niet goed genoeg. Ik wil gerechtigheid voor de doden.
De doden zijn dood. Niks kan dat veranderen.
Ik heb gezegd wat ik moest zeggen.
Nolan, wat doe je nu?
Hij weet meer dan hij ons vertelt.
Nietwaar, T'Ev?
Je krijgt één kans om de trekker over te halen.
Ik raad je aan niet te missen.
Laat jezelf maar uit.
Kom mee.
- Heb je gevonden wat je nodig had? - Het was een vals spoor.
Het slachtoffer was toch geen kloon.
- Ik zag de resultaten ook. - Het DNA-staal was niet zuiver.
- Wat is dat ding in je nek? - Bling.
Daarmee voel ik me een meisje.
Wat is er in Old St. Louis gebeurd?
- Hebben de Omecs iets met je gedaan? - Ja.
Het spijt me, Samir.
Door de lagere liro geeft U ons...
grond om op te lopen.
Door de hogere liro geeft U ons licht waarmee we zien.
Zonder dat licht leven we in duisternis.
Zonder dat licht zijn we alleen.
Zonder dat licht is er geen behoefte
aan grond onder onze voeten...
want waar zouden we heen gaan?
Indur, ben je op?
Ik heb je boodschap gekregen.
En dus prijzen we U, Rayetso,
en wachten tot de duisternis verdwijnt.
Hij was zwak. Je moet sterk zijn, soldaat.
Hoor je me?
Maar als dat gebeurt...
Sta op.
...zullen de hemelen nooit meer dezelfde zijn.
Sta op.
Vertaling: BTI Studios